CSA, Dajjal: Amanah Pemerintahan Dan Keadilan Untuk Rakyat

JABHAH Ilmuwan Muda Malaysia mengambil perhatian terhadap perbahasan awam berhubung Confidence and Supply Agreement (CSA), khususnya berkaitan prinsip pengagihan peruntukan pembangunan kawasan Parlimen serta penggunaan analogi agama dalam perbahasan politik.

JABHAH berpandangan bahawa kedua-dua perkara ini perlu dinilai secara berasingan berdasarkan prinsip tadbir urus yang baik, keadilan sosial dan disiplin penggunaan dalil agama.

Polemik yang tercetus susulan tulisan “Tempias Dajjal Sudah Tiba” serta respons Dr Mohd Puad Zarkashi memperlihatkan perlunya perbahasan ini dikembalikan kepada persoalan yang lebih mendasar, iaitu amanah pemerintah dalam mengurus sumber awam dan tanggungjawab menggunakan istilah agama secara berhemah.

1. CSA: PERUNTUKAN RAKYAT BUKAN GANJARAN SOKONGAN POLITIK

Confidence and Supply Agreement (CSA) atau Perjanjian Keyakinan dan Perbekalan merupakan mekanisme persefahaman politik bagi mendapatkan sokongan terhadap pentadbiran dan belanjawan kerajaan.

Dalam CSA yang dimeterai pada 29 Oktober 2026, seramai 13 Ahli Parlimen bersetuju memberikan sokongan kepada Belanjawan 2027 dan kestabilan pentadbiran kerajaan, di samping beberapa komitmen reformasi institusi.

Sebagai sebahagian daripada persetujuan tersebut, kerajaan menawarkan peruntukan pembangunan kawasan setara dengan Ahli Parlimen kerajaan, yang menurut Perdana Menteri boleh disalurkan selepas Belanjawan 2027 diluluskan.

JABHAH mengiktiraf kepentingan kestabilan politik dan reformasi institusi. Namun, persoalannya, mengapa akses kepada peruntukan pembangunan yang akhirnya dimanfaatkan rakyat perlu dikaitkan dengan komitmen sokongan politik?

Peruntukan kerajaan bukan milik parti yang memerintah. Ia merupakan amanah awam yang perlu diagihkan secara adil berdasarkan keperluan rakyat, tanpa mengira sama ada kawasan tersebut diwakili Ahli Parlimen kerajaan atau pembangkang.

Kestabilan politik boleh dirunding, tetapi keadilan terhadap rakyat tidak sewajarnya dijadikan bahan tawar-menawar.

2. MEMAHAMI KONTEKS HADIS DAN ANALOGI DAJJAL

Perbahasan mengenai CSA turut dikaitkan dengan tulisan “Tempias Dajjal Sudah Tiba” oleh Tan Sri Abdul Hadi Awang, yang menghuraikan persoalan amanah kepimpinan, keadilan dan penyalahgunaan kuasa.

Allah SWT berfirman:

إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ

Maksudnya: “Sesungguhnya Allah menyuruh kamu menunaikan amanah kepada yang berhak menerimanya, dan apabila kamu menghukum antara manusia, hendaklah kamu menghukum dengan adil.”

(Surah al-Nisa’: 58)

Dalam hadis sahih riwayat Muslim (no. 2937), Rasulullah SAW menggambarkan ujian Dajjal yang melibatkan kemakmuran kepada golongan yang menerima seruannya, manakala golongan yang menolak menghadapi kesusahan.

Gambaran hadis ini memberikan pengajaran tentang bagaimana ganjaran material dan tekanan boleh digunakan sebagai alat mendapatkan ketaatan.

Dalam konteks tersebut, dapat difahami mengapa persoalan penggunaan kuasa dan pemberian manfaat bersyarat dikaitkan dengan gambaran Dajjal.

Namun, perlu dibezakan antara mengambil pengajaran daripada hadis dengan menetapkan bahawa sesuatu individu, parti atau perjanjian mempunyai hakikat dan hukum Dajjal.

JABHAH berpandangan bahawa analogi agama perlu digunakan secara bertanggungjawab, dengan mengambil kira konteks nas dan ketepatan penerapannya terhadap sesuatu keadaan.

3. MEMBEZAKAN KRITIKAN DASAR DARIPADA PELABELAN POLITIK

Dalam responsnya, Dr Mohd Puad Zarkashi mempersoalkan sama ada UMNO turut terkena tempias kenyataan tersebut kerana menjadi sebahagian daripada Kerajaan Perpaduan.

Persoalan ini perlu dilihat dengan membezakan antara kritikan terhadap sesuatu pendekatan pentadbiran dengan penghakiman terhadap individu atau parti politik.

Tulisan Tan Sri Abdul Hadi mengkritik pendekatan politik melalui CSA. Beliau tidak secara khusus menamakan UMNO atau mengisytiharkan pemimpinnya sebagai Dajjal.

Walaupun kesesuaian analogi tersebut boleh dibahaskan, persoalan itu tidak seharusnya menenggelamkan isu dasar yang dibangkitkan, khususnya berkaitan amanah dan keadilan pengagihan peruntukan rakyat.

Begitu juga, dakwaan bahawa sesuatu pihak mempolitikkan agama tidak dengan sendirinya menjawab persoalan dasar yang dikemukakan.

JABHAH menegaskan bahawa sesuatu kritikan perlu dinilai berdasarkan keseluruhan hujah dan fakta, bukan hanya ungkapan yang mencetuskan polemik.

Perbahasan ini sepatutnya kembali kepada prinsip keadilan pemerintahan, bukannya sekadar menentukan siapa yang terkena tempias sesuatu ungkapan.

4. KEADILAN MESTI MENGATASI KEPENTINGAN POLITIK

Dalam fiqh siyasah, terdapat kaedah:

تَصَرُّفُ الْإِمَامِ عَلَى الرَّعِيَّةِ مَنُوطٌ بِالْمَصْلَحَةِ

Tindakan pemerintah terhadap rakyat hendaklah berpaksikan kemaslahatan mereka.

JABHAH menegaskan bahawa pengagihan peruntukan tidak semestinya sama dari segi jumlah, tetapi mestilah adil, telus dan berdasarkan keperluan sebenar rakyat.

Sehubungan itu, JABHAH menggesa kerajaan memperjelas kandungan penuh CSA serta kriteria pengagihan peruntukan pembangunan kawasan supaya dapat dinilai secara terbuka dan saksama.

Prinsip ini mesti terpakai kepada semua kerajaan, sama ada Persekutuan mahupun negeri, tanpa mengira gabungan politik yang memerintah.

Perbezaan politik tidak seharusnya menghalang kerjasama demi kepentingan negara. Pada masa yang sama, kerjasama tersebut tidak boleh mengatasi tanggungjawab pemerintah untuk berlaku adil kepada seluruh rakyat.

Kerajaan boleh bertukar, parti boleh berbeza, tetapi amanah terhadap rakyat tidak pernah berubah.

Keadilan bukan ganjaran kepada mereka yang menyokong pemerintah. Keadilan ialah tanggungjawab pemerintah terhadap seluruh rakyat.

MOHAMAD ANAS MOHAMAD NAEM
Pengerusi
JABHAH Ilmuwan Muda Malaysia